ет

ет
зат. этногр. 1. Қазақтың ең басты ұлттық тағамы. \≈ «Е т асты, е т жеді» деген қолданыстар бар. Еттің сорпасы болады. Мұны «бесбармақ» деу ұят, санасыздық. 2. Өрік, шабдал сияқты жемістердің жеуге жарамды жұмсақ жері. \≈ Өріктің сүйегін е т і н е н ажыратып, тосап қайнатты. Ет арсалау. Соғымды сойып, етін бұзып, тұздап алған соң, арсаға жайып, кептіріп алу тәсілі (Қаз. этнография., 2, 102). Ет жасау. этногр. Тойда, аста қазаннан түсірілген етті қонақтардың ыңғайына қарай мүшелеп, табақтарға бөліп салу шеберлігі. Бұл «табақ жасау» деп те аталынады (Қаз. этнография., 2, 103). Ас бергенде жол-жораға жүйрік, е т ж а с а у ғ а шебер, қолы берекелі адамға ет жасатады. Оны «ет жасаушы» деп атайды (А. Нүсіпоқасұлы, Ағаш бесік., 3, 89). Ет қару. Пышақ, кездік, бәкі. Есік ашылып, үйге сары әйел кірді. Әрқайсысы е т қ а р у ы н іздеп жатыр (З. Ақышев, Жаяу., 34). Ет тарту. этногр. Кәделі мүшелерді табақтарға бөліп салып, қонақтардың алдына қою (Қаз. этнография., 2, 110).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Поможем решить контрольную работу

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»